Dalakofinn, Minni-Hattardal, Súðavíkurhreppi

Árið 1913 hóf Grímur Jónsson (1885-1971) verslunarrekstur og útgerð í Súðavík eftir að hafa stundað nám í Möðruvallaskóla og Verslunarskólanum í Reykjavík. Hann átti eftir að setja mark sitt á atvinnu- og félagslíf þar með margvíslegum hætti, rak útgerð og verslun og var lengi hreppstjóri.¹Jónas Hjaltason (1971, 1. september). Minning: Grímur Jónsson, útgerðarmaður frá Súðavík. Íslendingaþættir Tímans, 4. árg., 14. tbl., bls. 26-28; Minning: Garðar Sigurgeirsson (2002, 2. ágúst). Morgunblaðið, 90. árg., 179. tbl., bls. 33;  Minning: Ragnheiður Júlía Gísladóttir (2020, 20. júní). Morgunblaðið, 108., árg., 144. tbl., bls. 31.

Grímur byggði sér reisulegt íbúðarhús á athafnasvæði sínu við Súðavíkina sjálfa, sem stóð á þeim slóðum sem gatan Grímsbrekka mætir Aðalgötu fyrir ofan gamla frystihúsið. Þar fyrir innan, ofan götu, átti Grímur pakkhús, þar sem hann hóf verslun sína. Síðar lét hann byggja sérstakt hús undir verslunina, sem var áfast pakkhúsinu. Byggingarár verslunarhússins er ekki þekkt, en það hefur verið byggt fyrir árið 1919, því húsið sést á mynd sem tekin var það ár.²Eiríkur P. Jörundsson (2016). Þar sem land og haf haldast í hendur. Súðavíkurhreppur að fornu og nýju, bls. 167-169. Útg.: Súðavíkurhreppur.

Um tíma var hluti hússins nýttur sem veiðarfærageymsla og salthús en í helmingi þess bjuggu þau Garðar Sigurgeirsson (1922-2002) og Ragnheiður Gísladóttir (1923-2020), sem var fósturdóttir Gríms og Þuríðar. Þegar börnunum fjölgaði nýttu þau Garðar og Ragnheiður allt húsið til íbúðar. Eftir að þau fluttu úr húsinu árið 1977 (sjá umfjöllun um Víkurgötu 11, Súðavík) var húsið leigt verkafólki sem kom til að vinna í Súðavík.

Þegar til stóð að breikka Aðalgötuna í gegnum Súðavík þurfti húsið að víkja því það stóð svo gott sem í vegstæðinu. Þá keypti Hans Georg Bæringsson (1946-2021) húsið og flutti það inn í Seljadal í Álftafirði, þar sem það stóð í nokkur ár í hálfgerðu reiðileysi. Þá gerði Georg, sem var málarameistari, samning við bóndann í Minni-Hattardal um að fá hjá honum skika undir húsið í landi hans gegn því að mála þökin á öllum húsum á bænum. Var þá hafist handa við að undirbúa flutning hússins á steypta stöpla sem settir voru á gróðurlausan mel undir Vatnshlíðarfjalli.

Eftir að hjónin Jón Kristinn Guðbjartsson og Sigríður Rósa Símonardóttir keyptu bústaðinn árið 1995 hafa þau ræktað gróðurvin í kringum húsið, sem sjá má að hefur notið mikillar umhyggju og góðs viðhalds í 30 ár.³Minning: Ragnheiður Júlía Gísladóttir ( 2020, 20. júní); Friðgerður Baldvinsdóttir (2025, 26. ágúst). Munnleg heimild; Jón Guðbjartsson (2025, 4. september). Munnleg heimild.

Höfundur: Guðlaug Vilbogadóttir.
Síðast uppfært 13. mars, 2026

Heimildaskrá

• 1
  Jónas Hjaltason (1971, 1. september). Minning: Grímur Jónsson, útgerðarmaður frá Súðavík. Íslendingaþættir Tímans, 4. árg., 14. tbl., bls. 26-28; Minning: Garðar Sigurgeirsson (2002, 2. ágúst). Morgunblaðið, 90. árg., 179. tbl., bls. 33;  Minning: Ragnheiður Júlía Gísladóttir (2020, 20. júní). Morgunblaðið, 108., árg., 144. tbl., bls. 31.
• 2
  Eiríkur P. Jörundsson (2016). Þar sem land og haf haldast í hendur. Súðavíkurhreppur að fornu og nýju, bls. 167-169. Útg.: Súðavíkurhreppur.
• 3
  Minning: Ragnheiður Júlía Gísladóttir ( 2020, 20. júní); Friðgerður Baldvinsdóttir (2025, 26. ágúst). Munnleg heimild; Jón Guðbjartsson (2025, 4. september). Munnleg heimild.