Túngata 3, Ísafirði

Talið er að hús þetta hafi verið síldarbraggi í síldarstöð Norðmanna á Hattareyri (Hattardalseyri) í Álftafirði. Eyrin er austanmegin í firðinum, talsvert innarlega, en Álftafjörður er næsti fjörður austan við Ísafjarðarkaupstað og stendur Súðavík utarlega við hann vestanverðan. H. P. Duus fékk aðstöðu til síldarsöltunar á eyrinni árið 1916 og voru þar umsvif til ársins 1920.

Þegar Grímur Kristgeirsson hárskeri flutti húsið að Túngötu 3 á Ísafirði árið 1930 var það stækkað og bætt á það kvistum. Síðan hefur það haldið svipmóti sínu að mestu óbreyttu. Jón H. Sigmundsson byggingameistari teiknaði breytingarnar á húsinu.¹Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (2003). Ísafjörður og Vestfirðir – miðstöð hvalveiða, bls. 248. Í Hjörleifur Stefánsson, Kjell H. Halvorsen og Magnús Skúlason ritnefnd, Af norskum rótum – gömul timburhús á Íslandi, bls. 227-249. Reykjavík: Mál og menning; Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (ódags.). Skutulsfjarðareyri. Húsakönnun á Ísafirði 1992-3. Handrit. Í gagnasafni Húsafriðunarnefndar; Hreinn Ragnarsson (2007). Söltunarstaðir á 20. öld, bls. 289. Í Hreinn Ragnarsson og Steinar J. Lúðvíksson (ritstjórar), Silfur hafsins. Gull Íslands. Síldarsaga Íslendinga. 2. bindi, bls. 281-360. Reykjavík: Nesútgáfan.

„Forseti Íslands, hr. Ólafur Ragnar Grímsson, er fæddur í þessu húsi. Það er kennt við föður hans sem lét reisa það á sínum tíma og kallast Grímshús í daglegu tali.“²Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (2003), bls. 248.

Leitarorð: Ísafjörður – Álftafjörður

Höfundur: Guðlaug Vilbogadóttir.
Síðast uppfært 2. september, 2025

Heimildaskrá

• 1
  Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (2003). Ísafjörður og Vestfirðir – miðstöð hvalveiða, bls. 248. Í Hjörleifur Stefánsson, Kjell H. Halvorsen og Magnús Skúlason ritnefnd, Af norskum rótum – gömul timburhús á Íslandi, bls. 227-249. Reykjavík: Mál og menning; Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (ódags.). Skutulsfjarðareyri. Húsakönnun á Ísafirði 1992-3. Handrit. Í gagnasafni Húsafriðunarnefndar; Hreinn Ragnarsson (2007). Söltunarstaðir á 20. öld, bls. 289. Í Hreinn Ragnarsson og Steinar J. Lúðvíksson (ritstjórar), Silfur hafsins. Gull Íslands. Síldarsaga Íslendinga. 2. bindi, bls. 281-360. Reykjavík: Nesútgáfan.
• 2
  Elísabet Gunnarsdóttir og Jóna Símonía Bjarnadóttir (2003), bls. 248.