Flutningur Ingimundarhúss í Fjósahverfi undirbúinn. Heimild: Friðrik G. Olgeirsson (1984). Hundrað ár í Horninu. Saga Ólafsfjarðar 1883-1944 þéttbýlismyndun, fiskveiðar og fiskvinnsla, bls. 99. Ólafsfirði: Ólafsfjarðarkaupstaður.
Flutningur Ingimundarhúss í Fjósahverfi undirbúinn. Heimild: Friðrik G. Olgeirsson (1984). Hundrað ár í Horninu. Saga Ólafsfjarðar 1883-1944 þéttbýlismyndun, fiskveiðar og fiskvinnsla, bls. 99. Ólafsfirði: Ólafsfjarðarkaupstaður.

Ingimundarhús, Ólafsfirði

Heiti: Sæmundarhús – Ingimundarhús - Stefánshús
Byggingarár: < 1909
Rifið: Um 1980 ?
Upphafleg notkun: Svínahús
Fyrsti eigandi: Páll Bergsson
Aðrir eigendur:
1909-1910: Ingimundur Halldórsson og Ólöf Einarsdóttir / Sæmundur Gunnar Steinsson og Magnea Margrét Magnúsdóttir
1920: Stefán Baldvinsson og Steinunn Þorsteinsdóttir / Ingimundur Halldórsson og Ólöf Einarsdóttir
Upphafleg staðsetning:

Rétt sunnan við Pálshús, Ólafsfirði, á gatnamótunum þar sem nú mætast Strand- og Aðalgata

Flutt:

Um 1950 í Fjósahverfi, Ólafsfirði

Saga:

Páll Bergsson (1871-1949) í Pálshúsi á Ólafsfirði „ … hóf snemma ræktun svína. Þau hafði hann í timburhús sem stóð rétt sunnan við hús hans. Hvernig svínunum reiddi af er ekki gott að segja en hitt er víst að húsið var á tímabilinu 1909-1910 gert að íbúðarhúsi. Var því skipt í tvennt, vestur- og austurenda. Þarna bjuggu Ingimundur Halldórsson [1862-1923] og Ólöf Einarsdóttir [1862-1942] með börnum sínum og Sæmundur Gunnar Steinsson [1882-1964] og Magný [á að vera Magnea] Margrét Magnúsdóttir [1892-1945]. Fólk þetta var allt Ólafsfirðingar.“1Friðrik G. Olgeirsson (1984). Hundrað ár í Horninu. Saga Ólafsfjarðar 1883-1944 þéttbýlismyndun, fiskveiðar og fiskvinnsla, bls. 99. Ólafsfirði: Ólafsfjarðarkaupstaður.

Þessi tvenn hjón voru skráð í Sæmundarhúsi frá árinu 1910 til 1915. Eftir það er húsið nefnt Ingimundarhús.2Þjóðskjalasafn Íslands. Sóknarmanntöl. Ólafsfjarðarprestakall.

Þau Ingimundur og Ólöf bjuggu í vestari hluta hússins, en árið 1920 keyptu hjónin Stefán Baldvinsson (1880-1960) og Steinunn Þorsteinsdóttir (1888-1958) eystri hluta hússins. Þá var húsið nefnt Stefánshús. Þau áttu fjögur börn og voru með einn leigjanda.

Húsið var timburhús með járnþaki og var stærð þess 6,3 x 5,65 m. Kjallari var undir öllu húsinu. Það stóð þar sem nú eru gatnamót Strandgötu og Aðalgötu. Laust eftir 1950 var það flutt vestur fyrir bæinn, í svokallað Fjósahverfi í vesturhluta bæjarins þar sem bæjarbúar höfðu fjárhús og fjós. Þar var húsið lengi notað sem salthús.3Friðrik G. Olgeirsson (1984), bls. 122; Friðrik G. Olgeirsson (2026, 5. maí). Tölvupóstur.

Árið 1980 ákvað Ólafsfjarðarbær að hætt skyldi skepnuhaldi í Fjósahverfi og kofaþyrpingin þar rifin. Gera má ráð fyrir að salthúsið hafi þá verið fjarlægt hafi það ekki verið gert fyrr.4Hrossin burt úr bænum (1981, 22. september). Tíminn, 65. árg., 213. tbl., bls. 6.

 

Leitarorð: Ólafsfjörður

Höfundur: Guðlaug Vilbogadóttir.
Síðast uppfært 7. maí, 2026

Heimildaskrá

Deila færslu

Höfundur: Guðlaug Vilbogadóttir.
Síðast uppfært 7. maí, 2026